**************************
Kolejne
dni spędzili razem. Ward uszczęszczał na rehabilitacje i dużo jeździli na
crossie. Dziewczyna z uśmiechem na twarzy obserwowała w jak szybkim tempie jej
chłopak wraca do pełni sił. Był bardzo zawzięty i nieustępliwy. I wszystko było
by dobrze, gdyby nie to, że stał się strasznie nerwowy. Często podnosił na nią
głos i łatwo się denerwował. Katie niepokoiło jego zachowanie. Nie rozumiała
dlaczego tak się dzieje. Przecież nie zrobiła nic złego. Starała się żeby
wszystko było dobrze.
15
czerwca.
Niebieskooka
leżała na swoimi łóżku gapiąc się w sufit. Jej włosy „wisiały” nad łóżkiem a
nogi spoczywały na stercie poduszek. Włączyła dość głośno swoja ukochaną
piosenkę Comy- Ekhart. W myślach powtarzała tekst za wokalistą. Uwielbiała to.
Taki reset mózgu. Był jej teraz bardzo potrzebny. Analizowała ostatnie
tygodnie. Tak była sama. Ward wrócił wczoraj do Anglii. Pokłócili się.
Przywołała w myślach tę scenę.
- okłamałaś mnie!- wrzasnął wpadając do domu.
- słucham?!
- Emil spał u Ciebie.. wtedy kiedy do mnie zadzwonił!-
warknął na nią zatrzaskując drzwi.
- nie drzyj się na mnie..- poprosiła chcąc go
uspokoić.
- nie mów mi co mam robić! Przyznaj się! Spałaś z
nim!- rzucał kolejne oskarżenia.
Zabolał. I to bardzo. Owszem spał u niej. Można
powiedzieć, że spali razem, ale kompletnie w innym kontekście.
- tak mnie oceniasz?!
- spał tu czy nie?!- podszedł do niej bliżej.
Wystraszyła się.
- tak został na noc, ale do niczego nie doszło.-
odpowiedziała spokojnym tonem.
- jasne! Mnie nie oszukasz!- chwycił jej ramiona.
Pierwszy raz się go bała. Przed oczami ukazała się jej
scena z hotelu. Kiedy ją szarpnął, rzucając kolejne oskarżenia. Popłakała się.
- Katie… - uniósł jej podbródek.
- przepraszam… zachowuje się jak skończony idiota-
mruknął łagodnie.
- odwal się!- wrzasnęła odpychając jego ręce.
Miała ochotę go przytulić, ale nie mogła pozwolić mu
na takie traktowanie. Musiała pokazać mu, że się na to nie godzi. Zawsze czuła
się przy nim bezpiecznie a ostatnio sprawiał, że czuła lęk. Nigdy nie wiedziała
kiedy i za co się wkurzy.
Zamknęła się w łazience. Weszła pod prysznic chcąc zmyć
z siebie cały strach. Pozwoliła łzą wypłynąć z jej oczu. Czuła jak uchodzą z
niej emocje. Te złe. Dobrych nie było już od kilku dni.
Kiedy wyszła siedział na łóżku ze spuszczoną głową.
- jutro wracam do domu. Muszę dać Ci odpocząć.
Ostatnio jestem nie do zniesienia- oznajmił nie zmieniając pozycji.
- rozumiem- ucięła.
Rano pożegnali się normalnie. Katie odwiozła go na
lotnisko. Sama potrzebowała czasu żeby to przemyśleć. Z pozoru wspólny czas
powinien ich zbliżyć, ale było zupełnie inaczej. Oddalali się. Rudowłosa
zastanawiała się czy to ten sam Darcy na którym jej zależało. O którego
walczyła tak zaciekle.
Z jej
„świata” wyrwał ją dźwięk telefonu.
-
jesteś w domu?- usłyszała głos Pawła.
-
taaaak
-
jakieś plany na dzisiaj?
-
chcę odpoczać- jęknęła przeczuwając jakiś podstęp.
-
ubierz się wygodnie i za godzinę jestem po Ciebie- oznajmił zadowolony.
-jak to
gdzie jedz….- chciała dokończyć kiedy zorientowała się, że chłopak odłożył
słuchawkę.
Cieszyła
się, że pomimo gorszych dni z Wardem mogła liczyć na cudownych przyjaciół. Chociaż
nie miała ochoty na wychodzenie z łóżka to jednak ciekawość wzięła górę. Postanowiła
szybko się naszykować i poczekać na swojego przyjaciela. Była ciekawa co dla
niej przygotował.
- no
cześć młody- uśmiechnęła się szeroko wsiadając do jego samochodu.
-
cześć stara- zażartował całując jej policzek.
- to
gdzie mnie porywasz?
Paweł
podał jej kopertę.
-
jedziemy na SGP do Gorzowa?!- pisnęła kiedy wyjmowała z koperty wejściówki VIP
na dzisiejsze GP.
-
prawda, że jestem genialny?- wyszczerzył się dumnie.
-
najlepszy z najlepszych!- przytuliła go.
-
zaraz a dla kogo trzecia wejściówka?- zdziwiła się kiedy z koperty wypadło
jeszcze jedno zaproszenie.
- dla
Duzersa. Będzie czekał na miejscu- czekał na jej reakcję.
-
Patryk będzie z nami?! Super!
Miała
jednego z najcudowniejszych przyjaciół na świecie. Jeszcze rano myślała, że
spędzi ten dzień na leżeniu w łóżku i zastanawianiu się nad swoimi życiem a
tutaj taka odmiana. Cieszyła się podwójnie bo wiedziała, że spotka też Emila za
którym bardzo tęskniła. Rozmawiali ze sobą codziennie, ale to nie to samo co
spotkanie w cztery oczy. Trochę się bała, że będzie musiała mu opowiedzieć o
sytuacji z Wardem. Już dawno wyczuł, że coś się dzieje. Chciał nawet
przyjechać, ale nie pozwoliła mu na to uznając, że to tylko pogorszy sprawę. Postanowiła
zrobić mu niespodziankę i nie informować go o swoim przyjeździe. Nie mogła się
doczekać jego reakcji.
Po
niecałych 4 godzinach dojechali na miejsce. Dochodziła 17. Za dwie godziny
zacznie się wielkie żużlowe show. Te imprezy charakteryzowały się dopracowanymi
prezentacjami, emocjonującymi wyścigami i atmosferą nie do opisania.
Przed
bramą spotkali się z Duzersem.
-
cześć piękna- uśmiechnął się delikatnie mierząc wzrokiem dziewczynę.
-
cześć Patryk, dawno się nie widzieliśmy- odpowiedziała tym samym.
-
zdecydowanie zbyt dawno- oznajmił.
- jak
zwykle czarujący- pokazała mu język po czym cała trojka pogrążona w rozmowie
udała się do parku maszyn.
Jak
zwykle o tej porze kręciło się tam pełno ludzi. Zawodnicy konsultowali z
mechanikami ostatnie poprawki, podprowadzające powtarzały swoje układy a
dziennikarze biegali od boksu do boksu chcąc zadać choć jedno pytanie przed
zawodami.
Katie
wytężała wzrok szukając Emila i jego teamu. Po drodze nadziała się na swoją
„ulubienicę”.
-
proszę, proszę piesek Emila się przypałętał- parsknęła ironicznie.
- i
kto tu jest pieskiem.. przecież zerwaliście już dawno- odgryzła się.- a nie!
Przepraszam! Zapomniałam, ze Ty jeździsz tutaj dla swoich przyjaciół żużlowców.
Tylko zaraz? Jakoś nie widzę nikogo z nich- roześmiała się.
Dziewczyna
poczerwieniała ze złości. Po czym tupnęła bezradnie nogą i odeszła.
Katie
wykonała triumfalny gest po czym ruszyła wznawiając poszukiwania.
W
końcu udało się znaleźć boks Emila. Chłopak stał pochylony nad swoją maszyną.
Niebieskooka oparła się o ścianę czekając aż ją zauważy. Widok przyjaciela
wywołał u niej szeroki uśmiech.
-
Katie?!- krzyknął kiedy ją zauważył po czym przytulił mocno.- co Ty tutaj
robisz?- szepnął zbliżając swoją twarz do jej twarzy.
Dziewczynie
zrobiło się gorąco. Ich oddechy przyśpieszyły. Patrzyli sobie w oczy. Nie mogła
się oderwać od jego twarzy. Zawsze była taka nieskazitelna, czysta i
idealna. Miała ochotę go pocałować. Na
szczęście pojawił się ktoś z ekipy. Gdyby nie to na pewno by się nie
powstrzymała.
- ups
chyba przeszkodziłem- oznajmił speszony.
-
niby w czym- Emil roześmiał się kryjąc zakłopotanie.
- do
zobaczenia po turnieju- rzuciła chcąc jak najszybciej uciec.
Było
jej głupio. Nie wiedziała dlaczego tak zareagowała. Przecież to był jej
przyjaciel. Poza tym miała Warda. Miała to może za duże słowa, ale mimo
wszystko to nie było w porządku.
*Emil*
Nie
zdążył zapytać ją co tak naprawdę tutaj robiła, ale to nie było istotne. Ważne,
że była. Znalazła go. Cieszył się jej obecnością. Zależało mu na niej. Już
teraz mógł to przyznać. Od samego początku coś się między Nimi działo. Oboje
byli w związku z kimś innym, więc postawili na przyjaźń. Bliską przyjaźń. To
coś znaczyło. Czuł, że nie jest jej obojętny a teraz tylko go w tym
utwierdziła. Widział jak na niego patrzy. Uśmiechnął się do swoich myśli.
*Katie*
Usiedli
na trybunach. Dziewczyna starał się wyrzucić z pamięci ostatnie zajście, ale
nie potrafiła. Nie chciała też przyznać sama przed sobą, że wcale tego nie
chce.
